Anyong haseyo

Nou om maar meteen met de deur in huis te vallen…de missie om geen bezoekjes aan dokters of tandartsen te brengen is alweer jammerlijk gefaald. T begon allemaal met dat ik na twee weken rijst wel wel weer eens trek had in wat brood. Ik heb inmiddels een bakker gevonden waar ik stokbrood en wat zachte broodjes kan halen. Daar ging het door communicatieproblemen al mis. Bij de kassa werd namelijk gevraagd of ik het gesneden wilde hebben. Ik dacht toen dat is wel handig want in mijn keuken beschikken we niet over messen maar over scharen (de Koreanen knippen hier groente en vlees). In de veronderstelling dat ze alleen het stokbrood bedoelde zei ik dus ja….maar toen ze terugkwam bleken ook mijn zachte broodjes ook vakkundig in kleine stukje te zijn gesneden en ging ik vervolgens naar huis met een zak brood dat verdacht veel weghad van brood wat voor de eendjes is bedoeld. Zo leer ik elke dad wel weer dat gewoon maar ja zeggen vaak verrassend uitpakt.
Maar om verder te gaan…thuis neem ik mijn eerste hap van een stukje stokbrood en ja hoor…breekt de kroon die ik 3 dagen voor vertrek in Nederland had laten plaatsen in tween. Ik had meteen een enorm moment van deja vu van mezelf in een vreemd land waar ik niemand kan verstaan ‘savonds op zoek naar een tandarts…Nu was het zaterdagavond, zondag en maandag ook nog eens Lunar Newyear, wat echt de enige dagen in het jaar is dat alles dicht is (tis een beetje vergelijkbaar met eerste kerstdag) en het enige waar je dan terecht kan is de eerste hulp in het ziekenhuis. Na even rondgebeld te hebben leek me dat toch niet zo’n geweldig plan dus heb ik met een sateprikker de andere scherpe helft die nog in mijn mond zat er ook maar uitgewrikt en ben ik de volgende dag eerst maar eens lekker gaan snowboarden met collega’s…onder het mom van…als je dan wat breekt kunnen ze tijdens het ingipsen meteen even naar die kies kijken.

Maar het snowboarden ging allemaal beter dan gedacht. Het gebied ligt op een uurtje met de bus hiervandaan. Samen met Susanne heb ik snowboardles genomen….hylarisch omdat het enige woord Engels wat de leraar spak NO was en ik nu dus heel erg goed wat wat ik niet moet doen, maar wat ik dan wel moet doen nog een beetje vaag is. Maar iig niet gewond geraakt, wel enorme spierpijn ;-). 

Gisteren ben ik dan met hulp van mijn Koreaanse collega’s toch bij een tandarts terecht gekomen en tot mijn blije verbazing was die al net zo high tech al de rest van het land…Werkelijk geweldige service! Twee assistenten waarvan 1 alleen lijkt te zijn aangenomen om mij te vertroetelen, dekentje oven mijn benen, tv boven mijn hoofd met afstandbediening zodat ik iets met walvissen kon kijken, allemaal apparaten die ik in Nederland bij een tandarts nog nooit heb gezien en een luchtbevochtiger met een lekker geurtje. Vervolgens worden er foto’s gemaakt (niet alleen rontgenfot’s maar ook gewone foto’s van je gezicht en van de binnekant van je mond (daar had ik nog geen goede foto van dus dat komt goed uit 😉 ) Maar goed, dat terzijde had ik na 40 minuutjes een compleet nieuwe kroon en werd mijn gebit nog even gereinigd als service van het huis. In mijn internationale onderzoek op het gebied van tandheelkunde staat Korea dus voorlopig op 1.

Verder heb ik vorige week zondag hier mijn verjaardag gevierd. Aangezien ik hier niemand kende heeft Susanne mij op sleeptouw genomen en hebben we hannockvillage bezocht. Dit is het enige gedeelte van Seoul waar nog veel van die oude traditionele huizen staan. Hier heb ik in zo’n traditioneel theehuis, thee gedronken ( ja echt, ik begin het hier te leren), erg leuk om een keer te doen. Ook hebben we Koreaans geluncht en hele typische winikeltjes en gallerietjes bezocht. Een hoogtepunt was ook een enorme wafel met ijs vruchten en slagroom waar ze hier helemaal gek van zijn…een gebruik wat ik voor 2 Euro per wafel graag overneem.

Een ander typisch Koreaans ding wat natuurlijk gedaan moest worden was natuurlijk de Norebang. Dit is zo’n kamertje waar je karaoke kan zingen. Ik was uitgenodigd voor een teamuitje van een van de andere afdelingen (die doen dit elke week). Eerst gingen we Koreaans BBQen waarbij er een ronde gril op tafel staat waar dan allemaal grote stukken vlees op wordne gegooid wat vervolgens door de jongste aan tafel in kleine stukje s wordt geknipt. Aangezien het hoofd van de afdeling naast me zat kon ik meteen aanschouwen hoe al die Koreaanse gebruiken in zijn werk gaan. Niemand gaat bijvoorbeeld naar huis voordat de baas naar huis gaat, drankjes mogen niet geweigerd worden, bij elke slok wordt geproost en voor de baas en seniormederwerkers wordt alles door de anderen verzorgd. Vooral het hele niet weigeren van drank zorgt ervoor dat iedereen met de karaoke lekker los gaat en t was echt super leuk om te zien hoe mijn nieuwe Koreaanse vrienden Yun Sung, Eun Kyu en Song Min (oftewel Erik, Jay en Bam zoals ze zichzelf gelukkig noemen) hierin opgingen. Dat de medewerkers vervolgens aan het eind van de avond de baas naar huis moeten dragen maakt voor de verhoudingen blijkbaar niet uit… Ik heb me dus ook maar meteen laten adopteren voor volgende uitjes 😉

Voor het laatste van vandaag wil ik jullie nog graag vertellen over mijn nieuwe hobby…proeven…Er is namelijk zoveel hier in de supermarkt wat ik niet herken en waar ook alleen in het Koreaans degebruiksaanwijzing op staat dat ik me heb voorgenomen om elke dag iets te kopen wat ik of nog niet op heb of niet weet wat het is. Tis een grappige, verrasende maar ook redelijk gevaarlijke hobby. De kiwipudding is bijvoorbeeld lekker fris en goed als toetje. Maar de driekhoekige rijstpakketjes omhult met zeewier zijn een beetje als een enorme sush en leken op het eerste gezicht een veilige snack…maar er zijn verschillende smaken en de oranje variant is echt oneetbaar (t voelt een beetje aan alsof je een pure schep sambal naar binnen loopt te werken). Als je dan net op straat loopt voelt dat op z’n zacht gezegd ongemakkelijk 😉

Maar deze verhalen worden altijd veel te lang. Ik hou deze voor gezien.

Volgende week een nieuwe update!

Groetjes Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *