Big Foot in Shanghai!

Zo krijg je ze nooit en zo krijg je er twee in een week…Jaja door al het schrijven overdag op de ambassade heb ik de smaak te pakken!

Ik had nog belooft te vertellen van mijn avonturen in Shanghai…

Donderdagavond zijn we direct uit het werk vanaf Seoul Gimpo naar Shanghai gevlogen. Nu zijn we in Seoul natuurlijk qua wolkenkrabbers wel wat gewend, maar Shanghai ging nog net een stapje verder. Architectuur en verlichting zijn hier heel indrukwekkend. Vantevoren op het vliegveld gepind en bedacht wat we ongeveer kwijt wilden zijn voor de taxi naar ons hotel en de eerste taxichauffeur ging daar meteen meer dan 50% onder zitten…Welkom in China!
Na het inchecken in ons hotel, waar gelukkig ook al niemand engels sprak, zijn we meteen een stukje gaan wandelen om even de buurt te verkennen. Ons hotel zat vlakbij de bund, waar je een prachtig uitzicht hebt op de gebouwen van Shanghai en East Nanjing road, een hele lange winkelstraat. Helaas weinig barren tegengekomen maar na een smoothie hebben we hele mooie rolschaatsen die je onder je hielen kan doen gekocht en hebben daarmee de buurt onveilig gemaakt. We werden weer hard uitgelachen door zo’n beetje iedereen die ons tegenkwam (die verkopers deden het heel stoer maar bij ons zag het er toch wat stunteliger uit) maar we hadden zelf de grootste lol en dat was het belangrijkste.

Vrijdag zijn we er lekker vroeg uit gegaan en hebben we na nanjing road, people’s square een looproute uit de lonely planet gedaan. Zo kom je ook nog dingen tegen waar je normaal niet zou komen. Zo hebben we een russisch orthodoxe kerk gezien [Waarom?…omdat de lonley planet dat zei] en het gebouw waar ooit de Communistisch partij van China is opgericht [waarom?…omdat de lonely planet dat zei]. Na 5 kilometer gebouwen hadden we het wel gehad en zijn we het shoppen eens gaan uitproberen.
Je kunt hier natuurlijk allerlei nepperts kopen, maar daarvoor moet je wel met een mannetje mee, om de hoek, de trap op, deur door, trap af, steegje in deur in, achter openslaande kast links om achter het gordijn zijn…want dat verkopen ze niet in een winkel. Blijkt het in zo’n “geheime” kast super druk te zijn…Het leek wel of alle westerlingen hier verborgen werden…ongelofelijk. Vooral Amerikanen proberen hier hun slag te slaan. We hadden het hier snel gezien, want wat moet ik op mijn gimpen en mijn oude spijkerbroek nou met acht neppe Louis Vittons, maar toch apart om te zien.

Shoppen viel ook in Shanghai tegen. Ondanks dat je hier in tegenstelling to Seoul wel alle westerse merken hebt, heb ik nog nooit zovaak Big size en Big foot tegen verkoopsters hoeven zeggen. Maat 39 en 40 van schoenen blijkt hier ook niet te krijgen dus die hoop hebben wij als twee big foots maar snel opgegeven. Van steeds winkels in lopen en vragen wat de grootste maat is die ze hebben en dat die vervolgnes alsnog te klein is wordt je namelijk niet al te vrolijk. Na een lange loopdag gegeten bij een van de beste dim sum restaurants van de stad [uiteraard volgens de lonely planet] en vroeg naar bed gegaan.

Zaterdag wilden we graag naar Shouzou met de hogesnelheidtrein. Die zou ons in 40 minuten naar het plaatsje brengen met kanalen, chinese tuinen en een zijde museum. Helaas bleek na 20 minuten in de rij dat je treinkaartjes hier al dagen van tevoren moet kopen dus hebben we dat moeten uitstellen tot zondag. In Shouzou hebben we zondag fietsen gehuurd en zijn we lekker de hele dag een beetje dat stadje door gaan fietsen. Heerlijk weer, gezellige straatjes en 1 prachtige tuin(voor meer hadden we geen tijd) maakte dit een heerlijke dag. In de Chinese tuin werden we nog achtervolgt door een schattig oud Chinees mannetje dat in het stadje woonde en ons heeeeel graag wilde vertellen hoe de tuin in elkaar zat en waarom elke boom, plant en steen stond waar het stond. Susanne had het al snel bekeken en vluchtte na de toiletten snel een andere kant op maar ik heb inmiddels een schat aan kennis over de filosofie achter de Chinese tuin. In de trein had ik ook al een Chinese vriend gemaakt toen ik naast een 89 jarige man kwam te zitten, die zowaar nog 3 tanden in zijn mond had maar wel nog steeds les gaf en mij nog een korte cursus over de omgeving heeft gegeven…Respect!

In Shanghai hebben we ons weer laten leiden door de lonely planet en die vertelde dat er een speciale massagesalon was waar je je kon laten masseren door blinden. Deze wonen tegen kost en inwoning in een huis waar ze een opleiding krijgen tot masseur. Dat mochten wij natuurlijk niet missen en voor 6 Euro hebben we 70 minuten mogen relaxen. Vervolgens moesten we rennen om nog op tijd te zijn voor onze reservering in een Chinees specialiteiten restaurant, wat wederom vreemde blikken van de Chinezen opleverde. Het zag er met alle tassen die we bij ons droegen namelijk redelijk verdacht uit ;-). Het restaurant bleek bij aankomst helemaal vol te zitten met westerlingen (blijkbaar ook allemaal de Lonely planet gelezen) maar t eten was heerlijk. Heel anders dan Koreaans, waar we nu behoorlijk aan gewend zijn en gelukkig niet zo pittig.

Als laatste avontuur nog het bezoek aan de kapper. Susanne dacht dat het wel leuk zou zijn voor het stappen ons haar te laten stylen. Dat kost hier immers maar 4 Euro. Dus wij naar de kapper en we kregen het hele pakket! Ik had sterk het vermoeden dat mijn stylist in zijn hele leven nog geen blonde haar had aangeraakt, maar zo lang hij niet met een schaar in de buurt kwam kon er weinig echt misgaan was de theorie. Toch ging alles weer net even anders dan gedacht: Eerst werd voor ongeveer 25 minuten ons haar gewassen. We zaten nog gewoon in de stoel terwijl er op ons hoofd ongeveer zeker 2 emmers aan schuim werd geproduceerd. Na het uitspoelen, waar om een of andere reden al het personeel bij wilde zijn kregen we nog een hoofd en schouder massage, wat in het geval van Susanne meer leek op een pak slaag, maar bij mij gelukkig wel heel goed was. Hierna schrok ik me een ongeluk toen de vriendelijke man met een wattenstaafje mijn oren wilde gaan schoonmaken! Blijkt hier doodnormaal, maar ging voor mij net even te ver ;-). Toen werden gelukkig wel hele mooie krullen gezet waarna we ook nog door iedereen van het personeel mee uit zijn gevraagd. Het stappen zelf was ook erg geslaagd.

Maandagochtend hadden we ingepland om die gekke toren op te gaan…maar met ons geluk…mist!..niks te zien dus dat hebben we maar overgeslagen.

Pfff weer een veel te lang verhaal.
Check de foto’s op facebook maar voor de rest! X Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *