In Lima met Petete

Hola,

Ik ben inmiddels al weer twee dagen hier dus tijd voor de eerste update!

De reis hierheen was al een beleving op zich. Tijdens een 12 uur durende vlucht ben ik werkelijk volgepropt met voedsel. Ik heb serieus het sterke vermoeden dat de twee KLM medewerkers aan mijn kant van het vliegtuig zo in een aflevering van Jamers over feeders hadden kunnen zitten. Op de grond zijn Jan en Liesbeth hele normale mensen maar eenmaal in de lucht… Er kwam een schijnbaar onuitputtende stroom aan broodjes, koekjes, nootjes, maaltijden, noodles en zelfs ijsjes langs en ook steeds de mededeling dat je als je nog steeds trek hebt je altijd langs mag komen in de pantry.

Nou dat laat ik me uiteraard geen twee keer zeggen dus twee kilo zwaarder kwam ik volledig volgegeten aan op Lima airport. Gelukkig stond een vrolijk en vriendelijk mannetje mij al op te wachten om mij naar mijn nieuwe tijdelijke huisje te brengen. 20 verkeersovertredingen en 5 bijna doodervaringen later wist Juan (zijn naam was alles wat ik eruit kon krijgen tijdens de rit want Juan spreekt geen Engels en ik nog geen Spaans) mij wonder boven wonder heelhuids heeft af te zetten bij mijn appartement.

Ik woon de komende twee weken samen met mijn oranje vriendje in de wijk Miraflores in een groot huis met andere studenten van mijn school. Mijn huis heeft een groot dakterras en grote kamers en ligt vlakbij een gebied met restaurantjes en barretjes…Prima voor elkaar dus 🙂

Mijn kleine oranje travelbuddy heeft hier de naam Petete gekregen. We hebben elkaar in Rotterdam ontmoet en hij zag gelukkig een avontuur in Zuid-Amerika ook wel zitten. Zijn naam kreeg hij pas hier in Lima, toen ik op mijn eerste dag ’s middags in een park stond te kijken bij het salsadansen en ik werd aangesproken door wat Peruanen. Toen ik aan hen in mijn beste Spaans vroeg hoe zij dachten dat hij moest heten kwam onder andere de naam Petete op… Omdat deze naam toch verdacht veel lijkt op Patatje hebben we deze naam maar direct aangenomen;-)

Petete blijkt echt mega goed in het contact leggen met Peruanen… Hij heeft al veel leuke gesprekken in het Spaans gehad maar wordt ook af en toe aangevallen door kleine kinderen, maar dat neemt hij op de koop toe ;-).

Zijn naamgevers vonden het trouwens zo leuk dat Petete en ik helemaal uit Nederland kwamen dat wij meteen werden meegenomen naar de lokale supermarkt, waar allerlei Peruaanse delicatesen werden gekocht om te proeven. Super gezellig samen met Gino, Marino en Julio de rest van de avond aan een tafeltje in de supermarkt gezeten, heerlijke hapjes en drankjes op en mooi mijn Spaans geoefend… Al met al een geslaagde eerste dag 😉

Meer over Petete de volgende keer…

X Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *