INCAAAAAAAAAAS!!!!

Hola amigo´s!

Jaja, eindelijk is het dan zover: Ik heb een Incatrail naar Machu Picchu gelopen!!! Samen met mijn travelbuddy Petete en mijn Amerikaanse en Autralische vrienden sochtend om 5 uur vertrokken vanuit Cuzco voor een vierdaagse trek door de Jungle naar Machu Picchu. Vooraf had ik nog wel wat twijfels of het echt zo magisch zou zijn als iedereen je wil laten geloven, maar het was echt een fantastische ervaring! Op dag 1 begonnen we net na de Sacred Valley op 4500 meter hoogte en zijn we met een mountainbike naar de Inca Jungle afgedaald. Bovenop de berg was het behoorlijk koud en zaten we zelfs boven de wolken maar naarmate we met een noodgang de berg afdaalden werd het steeds heter, werd het uitzicht steeds mooier en fietsten we door riviertjes en over zandpaden zo de jungle in. Uiteraard kom je beneden helemaal onder de modder aan en is een koude douche nog niet eens een onwelkome verrassing.

Op dag twee begonnen we wederom zeer vroeg aan de 22 km lange hike naar Santa Theresa. Onderweg kwamen we veel verschillende planten, dieren en landschappen tegen waar onze gids ons uitgebreid over kon vertellen. Af en toe klom de gids ineens in een boom om verschillende wilde fruitsoorten, pepers of tomaten te plukken die we dan konden proeven.Ook de planten waar de Inca´s hun verf en bodypaint vandaan haalden moesten natuurlijk uitgepobeerd worden en dat resulteerde erin dat we de rest van de dag allemaal met gezichten net zo oranje als die van Petete hebben rondgelopen;-) Men zegt wel eens dat als je lang met elkaar optrekt dat je dan op elkaar gaat lijken en in dit geval is dat dus ook zo 😉

Op het hoogste gedeelte van de Incatrail hebben we les gehad in het gebruik van Cocabladeren en hoe die je energie kunnen geven, dus compleet met een groet naar de zon en moeder aarde mijn hele mond volgepropt met cocabladeren en daarbij een zwart spulletje wat volgens mij cacaohars was en dat de binnenkant van je mond compleet verdoofde. Deze combi maakte vervolgens de werkzame stoffen vrij waardoor je een energiekick kreeg die de oude Inca´s gebruikten om kilometers over de trail te rennen om zo boodschappen door te geven. Nou rennen ging ik er niet van maar tis goed spul en de rest van de dagen heb ik dan ook lekker op cocablaadjes lopen kauwen 🙂

Onderweg, naast de ietswat toerischtische stops ook verchillende locals ontmoet die Rene, onze gids, goed kende en die ons spontaan uitnodigden in hun huis. In het begin was het pad redelijk makkelijk te volgen, maar naarmate we het dal ingingen werd het begrip ´pad´ redelijk ruim en of we nu bij de tweede palmboom of bij de derde palmboom linksaf moesten???? Vlak voor de lunch ging het dan ook bijna mis toen Rene achteraan liep en wij blijkbaar ergens een struik gemist hadden;-)Gelukkig kon Rene goed mensen tracken en hij had met behulp van voetafdrukken al snel door waar we waren ;-)Tijdens de lunch lekker gechilld in een hangmat en even uitegrust voor de volgende 4 uur klimmen en afdalen op de incatrail…

Smiddags, tijdens een bezoekje aan een lokale familie heeft Petete helaas een klein trauma opgelopen…Bij het poseren met de familie en hun huisdieren, werd Petete plotseling gegrepen door een sexueel gefrustreerde aap…en laat ik zeggen dat hij daarna niet meer zo onschuldig was als hij eruit ziet… De familie heeft hem daarna allerlei lokale lekkernijen en drankjes voorgeschoteld om hem een beetje te laten bekomen van de schrik en na een goede sopbeurt in de badkuip was hij gelukkig weer helemaal hersteld en klaar voor het volgende gedeelte van de trail dat dwars door de rivierbedding ging en waarbij we over megagrote stenen liepen. Na een brug, meer stenen en een soort kabelbaantje kwamen we tenslotte bij zonsondergang aan bij de hotsprings van Santa Theresa… Daar hebben we heerlijk gebadderd in baden met verschillende temperaturen en hebben onze spieren even welverdiend rust gehad.

Na een dag op en neer lopen, de meest fantastische uitzichten, en veel praktijklessen over de oude gebruiken van de Inca´s was het tijd voor Incamuziek, wat leuk is ook eventjes te horen maar waar ik duidelijk geen cd van hoef te hebben…

Tijdens dag drie hadden we sochtend de optie of we 4 uur wilden lopen of dat we met canopylijnen tussen de bergen door wilden rootsen…Deze keuze was behoorlijk snel gemaakt en het zoeven tussen te vershillende bergen was echt een ervaring. Vooral wanneer je comleet loslaat of als een aap ondersteboven gaat hangen krijg je echt een kick. Na de lunch het tweede gedeelte naar Aquas Caliente over het spoor van de trein naar Machu Picchu gelopen en zelfs de trein weten in te halen die door een omgevallen boom niet verder kon. In Aqua caliente kom je vervolgens alle hikers tegen die de volgende dag Machu Picchu gaan beklimmen en waan je je ineens in een atractiepark. De belofte van een warme douche werd helaas niet waargemaakt dus voor de derde dag op rij maar weer het ijswater getrosteerd. Bij aankomst in Aquas caliente bleken wij bij toeval precies op de dag aangekomen te zijn dat het 100 jaar geleden was dat Machu Picchu werd ontdekt. Wij vielen dus met onze neus in de boter met allerlei festivals, activiteiten en feesten in Aquas caliente. Ondanks dat we supermoe waren en de volgende ochtend om 4 uur moesten beginnen met de klim naar Machu Picchu (toen dacht ik nog dat alleen watjes de bus naar boven namen) vonden we dat we deze gelegenheid niet aan ons voorbij konden laten gaan. Bovendien bleek dat wij in ons hotel in de kamer naast de hoofdact van het festival verbleven (dit bleek nadat ik al een halfuur met ze had zitten praten en ik uiteraard geen idee had wie ze waren) dus toen konden we niet anders dan gaan. Op het festival hebben we gedanst met gemeenteraadsleden, bandleden, afstammelingen van Inca´s en uiteraard met onze gids, die redelijk verbaast was dat we zo laat nog op waren…

Waarom bleek de volgende ochtend toen we na anderhalf uur slaap meer dan 1800 Incastyle traptreden moesten beklimmen om voor 6 uur sochtends Machu Pichu te bereiken…na een behoorlijke workout kwam ik uiteindelijk vijf over 6, net na de eerste bussen, aan bij de ingang van Machu Picchu, vanwaar we direct de verkeerde afslag namen (naar de berg Machu Picchu) en heel Machu Picchu dus niet konden vinden. We moeten volgens onze gids echt de eerste toeristen in de geschiedenis zijn geweest die na vier dagen hiken Machu Picchu hebben weten te missen, maar uiteindelijk is uiteraard alles goed gekomen en heb ook ik DE foto van mezelf voor Machu Picchu weten te maken. Na een rondleiding door een speciale Machu Picchu gids hebben we ook nog Wayna Picchu beklommen vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over Machu Picchu. Na de lunch op een van de meest prachtige plekken waar ik ooit geweest ben, hebben we Machu Pichu verder bewonderd en daarna vonden Ogden en Nick (uiteraard twee Amerikanen) het tijd om Machu Picchu een beetje op te leven en besloten ze te gaan streaken op Machu Picchu…

Nadat ze het er al dagen over gehad hadden had ik gek genoeg niet gedacht dat ze het daadwerkelijk zouden doen, maar gek als ze zijn hebben ze met het excuus dat ze zich echte Inca wilden voelen daadwerkelijk naakt rondgerend op Machu Pichu en vele toeristen eens wat andere fotos laten maken dan van de ruines… Het hele gebeuren duurde uiteraard niet lang want de bewaking en politie vond het toch een minder goed idee en zodoende hebben ze de rest van de tijd met schreeuwende agenten op het Politiebureau doorgebracht. Paxton en ik hadden hun geld en spullen zodat de politie daar niet bijkon en na een uurtje of 4 en bevestiging van ons dat we ze echt mee zouden nemen op de trein naar Cuzco konden we ze gelukkig weer ophalen en na de knipoog en opmerking vooral niet snel terug te komen kregen ze zelfs nog wat IncaKola (over dit goedje later meer) mee. Eind goed al goed dus en een hele ervaring rijker 😉

Momenteel zit ik dus weer in Cuzco… ben inmiddels weer helemaal bijgekomen van deze onderneming. ik heb weer lessen Spaans in de ochtend en in de middag kijk ik rond naar wat Cuzco verder nog te bieden heeft…Ik zit hier nog wel eventjes, want een hongerige pinautomaat heeft mijn kaart opgegeten, dus die moet eerst uit Nederland komen…Lekker bezig idd…

Tot de volgende update!

X Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *