Sochitrip

Jaja, Ik ben inmiddels weer thuis na 5 bijzondere maanden in Rusland. Vrijdagavond half 9 was het grote avontuur voorbij.

Na Moskou zijn we op maandag naar Sochi gevlogen. Een badplaats aan de kust van de zwarte zee wat nu vooral bekend staat voor de olympische winterspelen die daar in 2014 gehouden gaan worden. We werden hier voor ons horror-hostel in Moskou ruimschoots gecompenseerd met tweepersoonskamers met eigen badkamer en airco en het belangrijkste: een dakterras met zwembad dat uitkeek over het stadje en de zee!! Ideaal!!!

Woensdag hebben we een dagtrip gemaakt naar de berg waar met de olympische spelen geskied gaat worden. Lekker met de skiliftjes omhoog, door de wolken totdat we op de top op 2000 meter een prachtig uitzicht hadden en zelfs nog konden genieten van de sneeuw!!

De tweede dagtrip was iets minder succesvol. We hadden een excursie geboekt naar Abgazia, een gebied wat vroeger een provicie van Georgie was maar waarvan de officiele status nu nog onbekend is. De natuur schijnt er echt geweldig mooi te zijn…Helaas hebben we er niets van gezien…
We zijn er inmiddels aan gewend dat ons reisgezelschap van 2 Tsjechen, 2 Oostenrijkers, 2 Hongaren, een Fin, een Poolse en een Nederlandse nogal wat verwarring veroorzaakt en bij de Russische grens was dit niet anders. Na de grenspost moesten we een brug over lopen voordat we bij de grens van Abgazia kwamen. We waren bijna het hek al door toen we werden teruggeroepen. We moesten een visum hebben. Deze konden alleen aan de grens worden aangemaakt maar de beambte had met zoveel nationaliteiten te veel werk in het vooruitzicht en zei doodleuk dat hij dat vandaag niet meer ging doen en dat we maar naar de nieuw geopende ambassade in Moskou moesten gaan. Vandaag werd ons in ieder geval de toegang geweigerd.
Na bij een kraampje nog wat wijn en wodka uit Abgazia te hebben gekocht konden we weer de brug over terug naar Rusland. Wat ik toen echt niet meer had verwacht gebeurde: Na het geven van mijn paspoort, ingevulde immigratiepapieren en Visum keek de vrouw in het hokje drie keer naar mij op, schoot in de lach en zei: Ik kan je hiermee niet doorlaten want op je visum staat dat je een man bent!
Na alles in mijn beste russisch uitgezocht te hebben is uiteindelijk uiteraard alles goed gekomen, maar wel even 2 uur alleen in niemandsland op de brug gestaan.

Een klein minpuntje van de trip naar Sochi was dat het Nederlands elftal op t EK van Rusland verloor terwijl ik in mijn Oranje shirt in een russische bar zat met ongeveer 50 russische mannen. Maar ach…Ik ben waarschijnlijk wel een van de weinige Nederlanders geweest die deze avond een prachtig feestje meegemaakt heeft 😉 Want ondanks dat ik door het hele dorp werd uitgelachen moest ik wel als troost met alle russen uit de straat een wodkaatje doen 😉

De laatste dagen in Rusland waren vooral dagen van afscheid. Niet alleen van de mensen met wie ik in deze maanden toch bijna familie geworden ben, maar ook van mijn favoriete plekjes en gebouwen in St. Petersburg. De Candychurch, Dacha & Achtung baby maar ook Shevchenko zal ik niet vergeten. Met tranen in mijn ogen ben ik dan ook weer terug naar Nederland vertrokken.

X Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *